مداخلات روانی در سرطان

مداخلات روانی در سرطان

پژوهش ها نشان داده اند که نزدیک به ۵۰% از بیماران مبتلا به سرطان رنج روانی چشمگیری را تجربه می‌کنند که در مراحل اولیه بصورت اضطراب و افسردگی بروز می‌نماید. لازم به ذکر است  بیماران  مذکور در گذشته سابقه هیچ گونه مشکلات روانپزشکی را نداشته اند. نجات یافتگان از بیماری سرطان که امروزه تعدادشان رو به افزایش است، با مسائل متعدد روانی - اجتماعی در گیر هستند. بیماران مبتلا به سرطان باید با انواع استرس زاها رو شوند، مانند ترس از عود، عوارض  دیر هنگام شیمی درمانی، باقی ماندن درشرایط فعلی سلامت، مسائل مربوط به محیط کار

اگرچه بسیاری از نجات یافتگان  از سرطان که کودک هستند با بیماری خود کنار آمده اند، در گیر مسائلی مانند مدرسه و روابط  بین فردی با همسالان هستند که باید به این مسائل توجه‌ی ویژه شود.

لازم به ذکر است، بیماران مبتلا به سرطان، بویژه بیماران با  مشکلات  روانشناختی قبل از بیماری، رنج روانی مضاعفی را تجربه می‌کنند.

با توجه به مطالب مذکور بیماران مبتلا به سرطان و نجات یافتگان از سرطان رنج روانی قابل توجهی را تجربه می کنند. بنابراین مهم است که مداخلات روانی- اجتماعی به جزیی از درمان، در این بیماران تبدیل شود. پژوهش هایی که مداخلات روانشناختی را به درمان این بیماران اضافه کرده اند، تاثیرات  مثبتی بر کیفیت زندگی، سبک های مقابله ای و خلق  این بیماران را گزارش کرده اند.

در مداخلات روانشناختی ، ارزیابی اولیه باید شامل وضعیت پزشکی آنان، مرحله ی بیماری، تظاهرات روانپزشکی ،مصاحبه تشخیصی روانپزشکی باشد. مانند سایر  موارد در مداخلات روان درمانی، مداخلات کوتاه مدت، حمایتی و آموزشی همیشه در درمان های اختلالات اضطرابی و خلقی کافی نیستند، معمولا برای این بیماران روان درمانی توصیه می‌شود، البته به همراه دیگر درمان ها نظیر درمان دارویی، کاهش استرس و گروههای حمایتی.

هدف اصلی در روان درمانی این بیماران کاهش رنج آنان به وسیله ی جستجو در افکار و آمال این بیماران و تدوین مداخلاتی که با ان افکار و آمال آنان تناسب داشته باشد. بعلاوه، واکنش های ناگهانی سوگ، خشم و پرخاشگری در روان درمانی بینش محور باید به صورت کاربردی، نشانه گرفته شود.

بیماران در مراحل مختلف بیماری و از طروق مختلف (پزشکان، آنکولوژیست ها) می توانند ارجاع داده شوند. اغلب خود بیماران در خواست کمک می‌کنند. این بیماران ، تشخیص داده اند که بیماریشان، آنان را با مسائل تهدید آمیزی روبرو کرده است، در نتیجه برای غلبه بر آن مسائل مراجعه می نمایند.

باید توجه شود انگیزه های بیماران برای بهبود، معمولا توسط علائم اضطرابی و افسردگی خنثی می شوند.

منبع:American journal of Psychotherapy  

بیشتر بدانید ...
درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد ( ACT ) در بیماران مبتلا به سرطان

درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد ( ACT ) در بیماران مبتلا به سرطان

در اروپا از هر صد هزار نفر حدود ۳۸۷ نفر از بیماری سرطان رنج می برند، درصد بالایی از این بیماران دچار مشکلات هیجانی می شوند.اختلال افسردگی بیشترین شیوع را در فرآیند درمان این بیماران نشان می دهد. دامنۀ افسردگی از ۷/۳ %  تا %۴۹  بسته به نوع پژوهش متفاوت بوده است. بر اساس این اطلاعات، اهمیت مداخلات روانشناختی کارآمد و موثر برای رفع مشکلات هیجانی این بیماران ، هر  روز پررنگ تر از قبل می شود.

درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد یا [۱]ACT  می تواند برای درمان مشکلات هیجانی در بیماران مبتلا به سرطان مناسب باشد. این روش درمانی  می تواند با هدف کاهش و یا رفع رفتارهای اجتنابی و افزایش تعهد بیماران نسبت به آنچه برای بیماران ارزشمند است به کار آید.  ACT  از روش های ذهن آگاهی و تغییر رفتار برای ایجاد انعطاف پذیری روانشناختی بیشتر استفاده می کند. انعطاف پذیری روانشناختی به عنوان حالتی است که فرد با لحظۀ حال به طور کامل مواجه می شود. به عنوان انسانی آگاه و بر اساس آنچه شرایط ایجاد می نماید تغییر یا تداوم رفتار در جهت ارزش های فرد، انتخاب می گردد. هدف ACT افزایش انعطاف پذیری روانشناختی در نتیجه بهبود عملکرد فردی است که توسط شش فرآیند انجام می شود که شامل پذیرش، گسلش شناختی، خود به عنوان بافتار، تماس با لحظۀ کنونی، روشن نمودن ارزش ها و عمل متعهدانه می باشد. در واقع درمانگران ACT مراجعان را ترغیب می کنند که تلاش ها و تقلاهای غیر سودمندانه محتویات روانشناختی را تشخیص داده و سپس  آن ها را کاهش دهند و یک موضع پذیرش جویانه اتخاذ کنند تا بتوانند در جهت ارزشهای منتخب فرد حرکت کنند. پژوهش ها نشان داده است که ACT  در درد مزمن، اختلالات اضطرابی، اختلال وسواس فکری و همچنین ارتقای سلامت روان موثر است. شواهد موجود نشان می دهد، در زیربنای چارچوب  ACT  مدلی مداخله ای را ارائه می گردد که به طور بالقوه می تواند برای  هر فرد بیمار طبق شرایط ویژه و خاص خود،  مناسب باشد.  ACT می تواند یک روش مداخلۀ روانشناختی موثر برای بیماران مبتلا به سرطان باشد زیرا باعث افزایش پذیرش در مورد بیماری و به طور همزمان منجر به بهبود معنای زندگی می شود. در حقیقت استعاره های موجود در این درمان، بیماران را ترغیب می کند تا تجربیات مثبت و خوب و نقش  خود در ارتقای مفهوم خود شناسی را شناسایی کنند، در عین حال توانایی آن ها  برای زندگی در لحظۀ کنونی و  پذیرش تجربیات منفی زندگی افزایش یابد. بیماران اغلب معتقدند که افکار آنان حقیقت های غیرقابل تغییر  هستند، پس از درمان می توانند باورهای خود را مورد  بررسی قرار دهند و حقیقت یا غلط بودن باورهای خود را تشخیص دهند. این مهارت ها بیماران را برای مقابله با چالش ها آماده می کنند. آنها می توانند بر مشکلات خود غلبه کنند و نا امید نشوند.

منبع: Acceptance and Commitment Therapy in Cancer: Review of Applications and Findings

بیشتر بدانید ...