روان درمانی در بیماران مبتلا به سرطان

روان درمانی در بیماران مبتلا به سرطان

سرطان با عوارض روانی اجتماعی قابل ملاحظه ای همراه است. اگرچه روان درمانی یک مداخله ارزشمند برای برخی از بیماران مبتلا به سرطان است. اما این روش درمانی تا حد زیادی مورد استفاده قرار نمی‌گیرد. زیرا روان درمانی در بیماران مبتلا به بیماریهای جسمانی (طبی) از لحاظ تاریخی با بیمارانی که مبتلا به بیماری‌های سایکوسوماتیک (روان تنی) پیوند خورده است.

روان درمانی در بیماران مبتلا به سرطان دارای ویژگی های منحصر به فردیست. به عنوان مثال برجسته بودن موضوعات مرتبط با بیماری در مراحل اولیه  درمان، مخلوط بودن درمان حمایتی و آموزشی، اهداف متمرکز در بیماری  و موضوعات ویژه مربوط به انتقال/ انتقال متقابل و غیره …

 درک این موارد خاص، باعث افزایش توانایی متخصصان در حوزه ی سلامت روان ، در به کارگیری روان درمانی طولانی مدت به عنوان یک مداخله روان شناختی موثر برای بیماران مبتلا به سرطان می‌شود. روان درمانی می تواند یک درمان کمکی بسیار مفید برای برخی از بیماران مبتلا به سرطان باشد، به عنوان مثال، کسانی که بیماری و درمان آنان باعث اختلال روانی جدی شده است، همچنین  آنهایی که علائم زیادی،  ناشی از افزایش فوق العاده تعارضات نشان داده اند. این کاربردهای ارزشمند روان درمانی مورد استفاده قرار نمی گیرد و مطالب  کمی با این موضوعیت در ادبیات روانپزشکی نوشته شده است. بنابراین  در درک ما شکافهایی  جدی  و اساسی وجود دارد . و این سوال مطرح می‌شود که، چگونه می توان بهترین مداخله  را برای درمان بیمارانی که به سرطان یا سایر بیماریهای مزمن  تهدید کننده  مبتلا هستند، انتخاب نمود.

اشتراك گذاری نوشته

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *