ترس ناشی از افت ناگهانی گلوکز خون

به طور معمول، ترس از افت ناگهانی گلوکز در دیابت همچنین، نا آگاهی در مورد زمان  دقیق، بروز افت قند خون، همراه یکدیگر می­باشند، مداخلات با هدف درمان یکی از موارد مذکو، آن دیگری را نیز نشانه می گیرد. ترس ناشی از افت گلوکز ممکن است، با اجتناب از رفتارهایی که موجب کاهش سطح گلوکز خون در ارتباط می باشد،همراه گردد( مانند افزایش دوز انسولین و یا پایش مکررسطح گلوکز).

چنانجه این ترس شناسایی شد، اجرای  مداخلاتی  ساختار یافته، آموزش های لازم برای آگاهی از علائم کاهش گلوکز خون، درعمل می­تواند به بهبود میزان A1C* و یا کاهش بروز افت  شدید گلوکز کمک نماید. بهبودی از این ترس، می تواند رنج روانی دیابت را کاهش و بهزیستی روان­ شاختی را افزایش دهد. علاوه بر آن، وقوع افت شدید گلوکز می تواند باعث تروما بعد ازاسترس(PTSD )، علایم شبه PTSD و علائم اختلال هراس شود. اگرچه میزان شیوع PTSD و اختلال هراس در افراد مبتلا به دیابت به طور دقیق مطالعه نشده است، اما به طور شهودی، با توجه به ماهیت تهدید آمیز بیماری ( بویژه در افراد تحت درمان با انسولین)، می­توان  پی برد.

*میزان A1c را اندازه می گیرند تا دریابند که میانگین قند خون در چند هفته گذشته چقدر بوده است. ثابت شده است که میزان زیاد A1c رابطه نزدیکی با آسیب دیدن اعصاب و رگ های خونی کوچک دارد، که ممکن است در بخش های مختلف بدن به ویژه چشم ها و کلیه ها مشاهده شود

اشتراك گذاری نوشته

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *